“Heel gezellig, je kunt het niet beter hebben”
← Terug

“Heel gezellig, je kunt het niet beter hebben”

 

Twintig jaar Zorghoeve Ora et Labora

 

Niets moet, (bijna) alles mag. Het is de visie van Caroline en Conny, die samen aan het roer staan van Zorghoeve Ora et Labora in ’s Gravenmoer. In de dagbesteding voor ouderen is van alles te beleven. Maar alleen als de gasten dat willen. Dit jaar bestaat de zorghoeve twintig jaar. Samen met haar man startte Caroline op 1 juni 2006 met een paar cliënten. Ruimte was er genoeg op hun boerderij aan de Hoofstraat in ‘s Gravenmoer. Een zorginstelling uit de buurt kwam met het idee, dat ze samen oppakten. Binnen een jaar zaten ze helemaal vol.

Wie vanaf de levendige Hoofdstraat het terrein op komt, stapt een andere wereld binnen, met volop ruimte, rust en groen. Vanuit de tuin kijk je een oneindig natuurlandschap in. De huishond komt je vrolijk tegemoet. Het is winter en binnen is het warm en gezellig. De gasten, zoals Caroline en Conny de ouderen in dagbesteding noemen, spelen een spelletje of kijken vanuit een comfortabele stoel belangstellend toe. Ze komen uit de hele regio rondom ’s Gravenmoer, onder meer uit Dongen, Klein-Dongen, Dongen-Vaart, Kaatsheuvel, Sprang-Capelle, Waspik, Raamsdonk en Oosteind. Alle gasten worden met eigen busjes vertrouwd thuis opgehaald en weer veilig thuisgebracht.

Bid en Werk

De zorghoeve dankt zijn naam aan het opschrift dat altijd al trots op de gevel van de historische boerderij prijkte. “Ora et Labora betekent Bid en Werk. Vanaf de start vonden mijn man en ik het belangrijk om open te staan voor alle geloven.” Carolines man overleed in 2013. ‘Een bijzonder mens!’ staat op het gedenkteken dat gasten, vrijwilligers en medewerkers plaatsten bij zijn geliefde ‘Steenuil’. Het is een van de twee gebouwen waar gasten ontvangen worden voor dagbesteding. In een derde gebouw huist een hotel, zodat ook hotelgasten gebruik kunnen maken van de groene omgeving.

Verlengstuk van thuis

Toen Caroline haar man verloor, werkte Conny al een aantal jaren bij de zorghoeve. Samen startten ze een VOF. Inmiddels bestaat het team uit negen zorgprofessionals en maar liefst 35 vrijwilligers. Veel vaste gezichten, de meesten werken er zelfs al tien jaar of langer. “Het geheim? Ik denk dat veel gasten, maar ook medewerkers de ongedwongen sfeer waarderen,” zegt Conny. “Het is hier een verlengstuk van thuis: huiselijk, gezellig en we laten iedereen in zijn of haar waarde. Niets moet, alles mag. Dat nemen we hier heel letterlijk. Als iemand hier verder wil gaan met een handwerkje van thuis, dan juichen we dat alleen maar toe. Als iemand even niks wil, ook prima.”

Frambozen plukken

Caroline en Conny zagen de zorg in twintig jaar sterk veranderen. “Niet alleen in wetgeving en regelzaken is er meer werk bijgekomen, maar ook het profiel van de gasten veranderde. In de beginjaren hadden we vooral gasten die tegen eenzaamheid aanliepen. Mobiliteit was toen nog nauwelijks een probleem. Nu komen gasten vaak ouder en minder mobiel binnen. Veel van hen hebben ook dementie, een verstandelijke beperking of niet-aangeboren hersenletsel. Het mooie is dat ze elkaar ondersteunen en helpen. We motiveren ze om zo mobiel mogelijk te blijven. Wandelen in de tuin, een potje jeu de boules, frambozen plukken of een appel halen of voor de kippen zorgen. De buitenruimte nodigt uit, maar zonder onze begeleiding komen de meesten toch niet zo snel zelf in beweging. En wil iemand liever binnen blijven, dan dringen we niet aan.”

De toekomst van de zorghoeve

Op de vraag hoe de toekomst van Ora et Labora eruit ziet, denken Caroline en Conny even na. “Als ik vrijuit mag dromen, hoop ik dat de Zorghoeve op deze locatie kan blijven bestaan,” zegt Caroline. “Wij zijn allebei op een leeftijd gekomen, dat we ons realiseren dat wij dit geen jaren meer kunnen blijven doen.” Conny knikt: “Het zou zo zonde zijn als de zorghoeve zou verdwijnen. Voor de gasten, maar ook voor het dorp. We hebben echt een plek in de gemeenschap. Met de school organiseren we een pannenkoekendag, we doen natuurprojecten, de gymvereniging helpt bij onze open dag en de voetbalvereniging koos ons als goed doel van het jaar. Dat is toch bijzonder.”

Met een gerust hart vertrekken

“De rust, de groene omgeving, dat is voor onze gasten onmisbaar,” vertelt Conny. “Het lijkt hier op een boerenerf van vroeger, daar voelen ze zich thuis. Als het zonnetje schijnt, zelfs midden in de winter, zitten ze meteen buiten, nog voordat wij het voorstellen.” De droom dat de zorghoeve op deze unieke locatie kan blijven, ook als ze zelf stoppen, delen Caroline en Conny. “Met ons pensioen in zicht, staan we inmiddels wel open voor overname. Het zou mooi zijn als iemand hier een toekomst ziet. Dan zorgen wij met liefde voor een warme overdracht. Het is voor ons belangrijk dat eventuele opvolgers de kwaliteit van zorg voor onze gasten voorop zetten, net zoals wij dat altijd gedaan hebben. Dat mag vanzelfsprekend helemaal op een eigen manier, met een frisse wind en een gezonde blik op de toekomst. Dan zouden we ook allebei met een gerust hart vertrekken. Nieuwe eigenaren brengen ook nieuwe ideeën mee en dat is alleen maar goed. Anders kan ook heel goed zijn. Dat geloven wij allebei sterk.”

Fantastisch

In de woonkamer doen mevrouw Jansen en mevrouw Van Elshout een spelletje Domino. Ze zijn al jaren graag geziene gasten bij Ora et Labora. “Het is hier fantastisch,” antwoordt mevrouw Jansen op de vraag hoe ze het vinden op de zorghoeve. “Heel gezellig, je kunt het niet beter hebben,” voegt mevrouw van Elshout eraan toe.

Lees meer over Ora et Labora

 

Publicatie: februari 2026
Tekst en foto’s: Koos | SZZ